سعید محمدپور، قهرمان المپیک لندن، مسیر کنونی وزنه‌برداری ایران را اشتباه دانست و نسبت به آینده آن هشدار داد

5768059

آخرین ویرایش در 2 ماه ago توسط آوا رحمتی

سعید محمدپور، دارنده مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن و از چهره‌های شاخص وزنه‌برداری ایران، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به وضعیت فعلی این رشته، عملکرد تیم ملی وزنه‌برداری در رویدادهای اخیر را مورد انتقاد شدید قرار داد. وی صراحتاً اعلام کرد که وزنه‌برداری ایران در مسیر غلطی گام برمی‌دارد و نتایج درخشان گذشته نباید افکار عمومی را نسبت به ضعف‌های ریشه‌ای فریب دهد. این اظهارات در پی عملکرد نه‌چندان موفق تیم ملی در بازی‌های کشورهای اسلامی مطرح شده که به زعم بسیاری از کارشناسان، نشانه‌های افت وزنه‌برداری را آشکار ساخته است.

انتقاد صریح محمدپور از عملکرد تیم ملی وزنه‌برداری در رویدادهای اخیر

قهرمان پیشین وزنه‌برداری جهان با اشاره به نتایج ضعیف تیم ملی در بازی‌های کشورهای اسلامی، این عملکرد را تاییدی بر تحلیل‌های قبلی خود مبنی بر ناپایدار بودن موفقیت‌ها دانست. محمدپور تاکید کرد که قهرمانی جهان، که پیش از این رخ داده بود، نتایج واقعی ضعف‌های موجود در وزنه‌برداری ایران را پنهان کرده بود. او می‌گوید: "بعد از مسابقات جهانی هم گفتم که شرایط وزنه‌برداری ما خوب نیست. مردم را با قهرمانی جهان گول نزنید. درست در همین مسابقات بازی‌های کشورهای اسلامی که سطح آن از جهانی و حتی آسیایی پایین‌تر است، نتوانستیم یک طلای مجموع کسب کنیم. رتبه تیمی ما نهم شد که برای وزنه‌برداری ایران، که همواره مدعی بوده، اصلاً قابل قبول نیست." این ارزیابی نشان می‌دهد که ضعف‌ها در سطوحی کمتر رقابتی نیز آشکار شده‌اند و این زنگ خطری جدی برای آینده وزنه‌برداری به شمار می‌رود.

image

مدیریت وزنه‌برداری: تصمیم‌گیری‌های محدود و نادیده گرفتن قهرمانان

یکی از محورهای اصلی انتقاد سعید محمدپور، ساختار مدیریتی فعلی فدراسیون وزنه‌برداری است. وی به تمرکز تصمیم‌گیری‌ها در دستان تعداد محدودی از افراد اشاره کرده و عنوان می‌کند که جلسات مشورتی با قهرمانان و کارشناسان، صرفاً جنبه نمادین دارند و نظرات تخصصی اغلب نادیده گرفته می‌شوند. این رویکرد به ایجاد فضایی از سکوت در میان کارشناسان منجر شده است؛ سکوتی که شاید ناشی از نگرانی بابت از دست دادن جایگاه‌ها یا همکاری‌های احتمالی با فدراسیون باشد. محمدپور به وضوح بر این باور است که تداوم این روند، به "استعدادسوزی" منجر خواهد شد. وزنه‌برداران جوانی که با امید و زحمت فراوان وارد این رشته می‌شوند، در سایه مدیریتی ناکارآمد، از مسیر پیشرفت بازمی‌مانند. چالش‌های مدیریتی به شرح زیر مطرح شده است:

محدودیت تعداد تصمیم‌گیرندگان در سطوح بالای فدراسیون وزنه‌برداری.

برگزاری جلسات مشورتی به صورت نمادین و عدم بهره‌برداری واقعی از تجربیات قهرمانان و متخصصان.

ایجاد فضایی که منجر به سکوت کارشناسان و عدم طرح انتقادات سازنده می‌شود.

چالش‌های فنی و معضل پشتوانه‌سازی در وزنه‌برداری ایران

در بخش فنی، محمدپور هرچند اذعان می‌کند که فاصله کم بین مسابقات جهانی و بازی‌های کشورهای اسلامی می‌تواند در افت رکوردها مؤثر باشد، اما تأکید می‌کند که این شرایط برای همه کشورها یکسان بوده است. او به موفقیت کشورهایی مانند ترکیه اشاره می‌کند که با برنامه‌ریزی دقیق و ریکاوری مناسب توانستند مدال‌های طلا کسب کنند، در حالی که وزنه‌برداری ایران در کسب طلای مجموع ناکام ماند. قهرمان المپیک لندن با اشاره به عملکرد ضعیف وزنه‌بردارانی چون معینی و نصیری که نتوانستند رکوردهای پیشین خود را تکرار کنند، بر ضرورت مدیریت صحیح و ریکاوری کافی تاکید دارد.

علاوه بر این، وی معضل "کمبود پشتوانه‌سازی" را یکی از ضعف‌های عمده می‌داند. تمرکز صرف بر تعداد محدودی از وزنه‌برداران و عدم آماده‌سازی همزمان ۳ تا ۴ وزنه‌بردار آماده دیگر در هر وزن، باعث می‌شود در صورت خستگی یا آسیب‌دیدگی نفرات اصلی، تیم با بحران مواجه شود. این عدم تنوع و عمق در کادر فنی، توانایی تیم را در رقابت‌های فشرده و متوالی به شدت کاهش می‌دهد و دست مربیان را برای اتخاذ استراتژی‌های گوناگون می‌بندد.

وزنه‌برداری ایران؛ هدف‌گذاری‌های بلندپروازانه در مسیری اشتباه

فدراسیون وزنه‌برداری اهداف بلندمدتی نظیر کسب موفقیت در بازی‌های آسیایی ناگویا و المپیک لس‌آنجلس را در نظر دارد که از دید محمدپور، این هدف‌گذاری‌ها به خودی خود صحیح هستند. اما او هشدار می‌دهد که "قطعاً در هر شرایط اگر مسیر اشتباه باشد، به مقصد نمی‌رسند." این قهرمان برجسته وزنه‌برداری بر این باور است که اولویت وزنه‌برداری ایران باید همواره کسب مدال‌های انفرادی باشد، نه صرفاً کسب امتیاز تیمی که می‌تواند "اذهان عمومی را گول بزند" و پیشرفتی واقعی را به همراه نداشته باشد. او راهکار برون‌رفت از این وضعیت را استفاده "به‌شکل درست" از تجربیات و دانش بزرگان و قهرمانان این رشته می‌داند؛ در غیر این صورت، تا زمانی که تصمیم‌گیری‌ها محدود و نمادین باقی بمانند، چشم‌انداز وزنه‌برداری ایران همچنان در هاله‌ای از ابهام خواهد بود و بازگشت به روزهای اوج دشوار به نظر می‌رسد.

مجله خبری آوای زندگی


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *