آخرین ویرایش در 1 دقیقه ago توسط آوا رحمتی

بیماری های نشیمنگاهی از مشکلات شایعی هستند که می توانند افراد را در سنین مختلف درگیر کنند. با وجود شیوع بالا، بسیاری از افراد به دلیل خجالت یا نگرانی از مراجعه به پزشک، درمان را به تاخیر می اندازند. این در حالی است که بعضی از بیماری های ناحیه مقعد و نشیمنگاه، اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شوند، با روش های ساده تر قابل کنترل و درمان هستند.

درد، خارش، خونریزی، سوزش، تورم و تغییرات ایجاد شده در اطراف مقعد از جمله علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. البته این علائم می توانند در چند بیماری مختلف دیده شوند و تشخیص دقیق تنها با بررسی پزشک امکان پذیر است.

در ادامه با مهم ترین انواع بیماری های نشیمنگاهی از جمله فیستول مقعد ، هموروئید ، شقاق  ، کیست مویی یا زگیل تناسلی ، علائم، علت ایجاد و روش های درمان آن ها آشنا می شویم.

شفا کلینیک بهترین کلینیک و مرکز درمان بیماری های نشیمنگاهی در تهران 

بیماری های نشیمنگاهی چیست؟

بیماری های نشیمنگاهی به مجموعه ای از مشکلات مربوط به مقعد، کانال مقعدی و بافت های اطراف آن گفته می شود. این بیماری ها ممکن است به دلایل مختلفی مانند یبوست، فشار هنگام دفع، نشستن طولانی، اسهال مزمن، التهاب، عفونت یا برخی مشکلات ساختاری ایجاد شوند.

شدت این بیماری ها یکسان نیست. بعضی از آن ها با تغییر سبک زندگی و درمان دارویی کنترل می شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به اقدامات تخصصی یا جراحی نیاز داشته باشند.

شناخت علائم اولیه می تواند به فرد کمک کند که در زمان مناسب برای تشخیص و درمان اقدام کند.

بیماری های مختلفی می توانند ناحیه مقعد و نشیمنگاه را درگیر کنند. از شایع ترین آن ها می توان به هموروئید، شقاق، فیستول، کیست مویی و آبسه مقعدی اشاره کرد.

هر کدام از این بیماری ها علائم و روش درمان متفاوتی دارند و نباید صرفا بر اساس شباهت علائم، یک بیماری را به جای بیماری دیگر در نظر گرفت.

هموروئید

همورویید یکی از شناخته شده ترین بیماری های نشیمنگاهی است. هموروئید در واقع تورم و گشاد شدن عروق ناحیه مقعد است و می تواند به صورت داخلی یا خارجی ایجاد شود.

یبوست، زور زدن هنگام دفع، نشستن طولانی مدت روی توالت، بارداری و افزایش فشار داخل شکم از عواملی هستند که می توانند در ایجاد یا تشدید هموروئید نقش داشته باشند.

علائم هموروئید می تواند شامل موارد زیر باشد:

1. خونریزی هنگام دفع
2. درد یا ناراحتی اطراف مقعد
3. خارش
4. احساس وجود توده در اطراف مقعد
5. بیرون زدگی توده هنگام دفع

روش درمان به نوع و شدت هموروئید بستگی دارد. در موارد خفیف ممکن است اصلاح رژیم غذایی، افزایش مصرف فیبر و مایعات و درمان دارویی کافی باشد. موارد پیشرفته تر ممکن است به درمان های تخصصی یا جراحی نیاز داشته باشند.

شقاق مقعدی

شقاق یا فیشر مقعدی به ایجاد یک ترک یا زخم در پوشش کانال مقعد گفته می شود. شقاق معمولا با درد شدید هنگام دفع شناخته می شود و ممکن است درد برای مدتی بعد از اجابت مزاج نیز ادامه داشته باشد.

یبوست و دفع مدفوع سفت از عوامل شایع ایجاد شقاق هستند. در برخی افراد نیز اسهال مداوم یا تحریک مکرر ناحیه می تواند در بروز آن نقش داشته باشد.

علائم رایج شقاق شامل درد تیز یا سوزشی هنگام دفع، خون روشن روی دستمال یا سطح مدفوع و گاهی خارش اطراف مقعد است.

درمان شقاق یا فیشر مقعد به مدت زمان بیماری و شدت علائم بستگی دارد. نرم نگه داشتن مدفوع، مصرف فیبر و مایعات و استفاده از داروهای تجویز شده می تواند در بسیاری از موارد به بهبود کمک کند. شقاق های مزمن یا مقاوم به درمان ممکن است به درمان های تخصصی تر نیاز داشته باشند.

فیستول مقعدی

فیستول مقعدی یک مسیر غیرطبیعی است که بین کانال مقعد و پوست اطراف آن ایجاد می شود. این بیماری در بسیاری از موارد پس از یک آبسه مقعدی ایجاد می شود.

فرد مبتلا ممکن است در اطراف مقعد یک سوراخ یا برجستگی کوچک مشاهده کند که گاهی از آن ترشح خارج می شود. درد، التهاب و تحریک پوست اطراف مقعد نیز ممکن است وجود داشته باشد.

فیستول معمولا به خودی خود به طور کامل برطرف نمی شود و نوع درمان آن به مسیر فیستول و ارتباط آن با عضلات اسفنکتر بستگی دارد. به همین دلیل، تشخیص دقیق و انتخاب روش درمان توسط جراح اهمیت زیادی دارد.

آبسه مقعدی

آبسه مقعدی به تجمع چرک در بافت های اطراف مقعد گفته می شود. این بیماری معمولا با درد، تورم و حساسیت در ناحیه همراه است و ممکن است تب نیز ایجاد شود.

درد آبسه می تواند به صورت مداوم وجود داشته باشد و گاهی با نشستن یا لمس ناحیه شدت پیدا کند.

آبسه مقعدی یک مشکل عفونی است و در صورت ایجاد، نباید آن را با هموروئید یا جوش ساده اشتباه گرفت. در بسیاری از موارد، تخلیه آبسه توسط پزشک بخش اصلی درمان است. مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک یا فشار دادن آبسه در خانه توصیه نمی شود.

کیست مویی

کیست مویی یا سینوس پیلونیدال معمولا در قسمت بالایی شکاف بین دو باسن و نزدیک دنبالچه ایجاد می شود. این بیماری می تواند باعث ایجاد سوراخ، برجستگی یا توده دردناک در این ناحیه شود.

گیر کردن مو در پوست، اصطکاک، تعریق و برخی عوامل فردی می توانند در ایجاد کیست مویی نقش داشته باشند.

اگر کیست عفونی شود، ممکن است درد، قرمزی، تورم و خروج چرک یا ترشح ایجاد شود. درمان به وضعیت کیست بستگی دارد و در موارد عفونی ممکن است ابتدا نیاز به تخلیه آبسه باشد. برخی کیست های مزمن نیز ممکن است نیاز به درمان جراحی داشته باشند.

زگیل تناسلی و اطراف مقعد

زگیل تناسلی می تواند در ناحیه اطراف مقعد نیز ایجاد شود و معمولا به شکل برجستگی های کوچک پوستی ظاهر می شود. این بیماری اغلب با ویروس HPV ارتباط دارد.

زگیل ها ممکن است بدون درد باشند، اما گاهی باعث خارش، تحریک یا خونریزی در اثر اصطکاک شوند.

روش درمان به تعداد، اندازه و محل زگیل ها بستگی دارد. روش هایی مانند داروهای موضعی یا برخی روش های تخریب ضایعه ممکن است توسط پزشک انتخاب شوند. تشخیص صحیح اهمیت زیادی دارد، زیرا هر برجستگی اطراف مقعد لزوما زگیل تناسلی نیست.

پرولاپس یا افتادگی رکتوم

در افتادگی رکتوم بخشی از راست روده به سمت بیرون از مقعد حرکت می کند. این مشکل ممکن است به شکل بیرون زدگی بافت هنگام دفع دیده شود.

احساس تخلیه ناکامل، ترشح، خونریزی یا دشواری در کنترل مدفوع از علائم احتمالی هستند.

افتادگی رکتوم با هموروئید تفاوت دارد و تشخیص این دو بیماری باید توسط پزشک انجام شود. در موارد قابل توجه، درمان جراحی ممکن است مورد نیاز باشد.

علت بیماری های نشیمنگاهی چیست؟

علت بیماری های نشیمنگاهی به نوع بیماری بستگی دارد، اما برخی عوامل در چند بیماری مشترک هستند:

• یبوست مزمن
• زور زدن هنگام دفع
• مصرف کم فیبر
• کمبود مصرف مایعات
• نشستن طولانی مدت
• اسهال مداوم
• اضافه وزن
• بارداری
• عدم تحرک
• التهاب یا عفونت
• فشار یا آسیب به ناحیه مقعد

البته وجود یکی از این عوامل به معنی ابتلای قطعی به بیماری نیست.

چه علائمی نیاز به مراجعه به پزشک دارند؟

برخی علائم نشیمنگاهی ممکن است در ابتدا ساده به نظر برسند، اما بهتر است در صورت تداوم یا شدت گرفتن بررسی شوند.

خونریزی مقعدی، درد شدید یا مداوم، توده جدید، ترشح چرکی، تب، کاهش وزن بدون علت، تغییر مداوم در عادات دفع یا زخمی که بهبود پیدا نمی کند از جمله مواردی هستند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارند.

به ویژه نباید هر نوع خونریزی مقعدی را صرفا به هموروئید نسبت داد؛ زیرا علل مختلفی می توانند باعث خونریزی شوند.

تشخیص بیماری های نشیمنگاهی چگونه انجام می شود؟

تشخیص معمولا با بررسی علائم، سابقه پزشکی و معاینه ناحیه انجام می شود. در صورت نیاز، پزشک ممکن است معاینه داخل کانال مقعد یا آزمایش ها و بررسی های تکمیلی را درخواست کند.

نوع بیماری تعیین می کند که چه بررسی هایی لازم است. برای مثال، تشخیص فیستول ممکن است در بعضی افراد به بررسی های تصویربرداری نیاز داشته باشد، در حالی که بسیاری از موارد شقاق یا هموروئید با معاینه قابل تشخیص هستند.

این مطلب یک رپورتاژ آگهی است و محتوای آن تبلیغاتی می‌باشد؛ مجله خبری آوای زندگی مسئولیتی در قبال صحت اطلاعات، نظرات و ادعاهای مطرح‌شده در این رپورتاژ ندارد و هرگونه مسئولیت مرتبط بر عهده آگهی‌دهنده است.

---

تفاوت ادویه پودری تازه با ادویه کهنه؛ نشانه‌هایی که باید بشناسید

دکتر ابراهیمی بهترین جراح بینی گوشتی در تهران

بهترین تشریفات عروسی در تهران را بشناسید!

ورم بعد از عمل بینی؛ چرا برای بعضی ها بیشتر و برای بعضی ها کمتر است؟